Krok 1: Podłączenie przewodów

Proces testowania należy rozpocząć od prawidłowego podpięcia okablowania. Przewody fazowe, zakończone kolorowymi krokodylkami, można połączyć w dowolnej kolejności. W przypadku czujników Halla kluczowe jest zachowanie polaryzacji zasilania: przewód czarny należy połączyć z czarnym, a czerwony z czerwonym. Pozostałe kolory przewodów sygnałowych nie mają znaczenia dla poprawności testu i mogą być podłączone dowolnie.

Krok 2: Weryfikacja sprawności silnika

Po podłączeniu testera należy zacząć ręcznie obracać silnikiem, stopniowo zwiększając prędkość obrotową. W pierwszej kolejności powinny aktywować się diody faz silnika wraz z diodą kontrolną znajdującą się poniżej, a następnie diody odpowiedzialne za czujniki Halla. Prawidłowo działający silnik charakteryzuje się rytmicznym mruganiem wszystkich diod (z wyjątkiem diody kontrolnej, która świeci światłem ciągłym lub jednostajnym).

Krok 3: Diagnozowanie usterek

Na podstawie zachowania diod LED można precyzyjnie określić rodzaj awarii:

Jeżeli podczas obracania silnikiem żadna z diod czujników Halla nie mruga, oznacza to uszkodzenie wszystkich czujników lub przerwanie głównego przewodu zasilającego czujniki.

W sytuacji, gdy mrugają tylko 4 z 6 diod przypisanych do faz silnika, diagnoza wskazuje na uszkodzenie jednej z faz uzwojenia silnika.

Jeśli mrugają wszystkie diody faz oraz diody czujników poza jedną konkretną diodą Halla, świadczy to o punktowym uszkodzeniu właśnie tego konkretnego czujnika.